HALT

Zelfzorg is een druk besproken onderwerp. "Zorg maar goed voor jezelf", is een advies dat je heel vaak te horen krijgt. En terecht ook, want het is belangrijk. Je hebt dan ook je hele leven te maken met jezelf. Er zal nooit iemand anders te voorschijn komen, je krijgt geen ruilpakketje aangeboden. 

barefoot-beach-blur-296879.jpg

Maar wat houdt die zelfzorg precies in? Wat kan je daar concreet mee doen? Naar de kapper gaan, een heerlijk warm bad nemen, met een lekkere zeep en een muziekje er bij? Tijdig naar de dokter gaan als je merkt dat er iets mis is? Of met je blote voeten langs de vloedlijn wandelen? (mijn favoriet) De concrete zelfzorg-acties zijn natuurlijk voor iedereen anders, maar dit is niet waar het verhaal van zelfzorg begint. Deze activiteiten zijn meestal een gevolg van weten waar je op dat moment behoefte aan hebt. Wat heb je nodig?

Goede zelfzorg begint met GOED NAAR JEZELF LUISTEREN. Wat voel ik? Welke behoefte heb ik? Kan ik mezelf toestaan om me zus of zo te voelen? Mag ik wel voor mezelf zorgen of vind ik dat egoïstisch? Laat dat 'luisteren naar jezelf' nu net iets zijn dat de meesten onder ons niet in hun standaardpakket hebben meegekregen. Of beter gezegd: het is er wel, maar we zijn er niet vaak op aangesproken, dus we hebben niet genoeg de kans gehad om ons innerlijk luisteren te ontwikkelen. We zijn er nogal onhandig in.

Hoe begin je er dan aan? Ik zag ooit een inspirerend filmpje* voorbij komen - wellicht op Facebook - over de basics van zelfzorg waarvan ik de kerngedachte graag met jullie wil delen.
Zelfzorg is immers maar één kant van de medaille waardoor wij ons gelukkig voelen. We hebben ook liefdevolle relaties met onze geliefden en fijne interacties met onze omgeving nodig, we willen ook graag zorgen voor een ander.
Wanneer is het dan de beurt aan zelfzorg?
Dat legt het HALT-principe je uit. De letters staan voor: HUNGRY, ANGRY, LONELEY, TIRED. Wanneer je je hongerig voelt, boos, eenzaam of moe, dan is het TIJD VOOR ZELFZORG. Als je je moe voelt, dan zou er best een belletje gaan rinkelen. Want iets in jou vraagt aandacht. Ben je te lang blijven doorwerken? Heb je systematisch te weinig slaap?  Of als je merkt dat je boos bent, of je eenzaam voelt, dan is het tijd om hier stil bij te staan. Ging er iemand over je grenzen heen? Heb je het moeilijk om te verwoorden wat er in je omgaat?
Hongerig, boos, eenzaam en moe zijn signalen die jouw aandacht vragen. In jouw controlekamer gaan er dan lampjes flikkeren die aangeven dat er iets niet in orde is en jij gaat onderzoeken wat er precies aan de hand is. Als je precies weet wat er aan de hand is en waar je nood aan hebt, kan je gaan bekijken hoe dat er praktisch uit ziet, bijvoorbeeld een verwenavondje met een lang bad of een sport-moment inlassen. 
Het HALT-principe zegt dus dat als je op deze vier momenten aan jezelf tegemoet komt, dat je dan de nodige zelfzorg aan de dag hebt gelegd en je weer verder kan met zorgen voor de ander. Ga je systematisch voorbij aan deze vier, dan creëer je veel kans dat je een soort verslaving gaat ontwikkelen vanuit die gevoelens. Dat je gaat eten om je niet meer eenzaam te voelen of overmatig gaat sporten om je niet boos te voelen. Of dat je liters koffie gaat drinken om die vermoeidheid niet te voelen. Innerlijk luisteren is dus van groot belang, wil je voor jezelf zorgen en jezelf leren kennen, zodat je tevredener en krachtiger door het leven kan.

Het goede nieuws is: INNERLIJK LUISTEREN KAN JE LEREN. Het is aandachtig zijn. Wat voel ik? Hoe adem ik? Is mijn lichaam gespannen?  Herken ik mijn eigen boosheid? Voel ik het als ik honger heb? Het is de gewoonte ontwikkelen om gedurende de dag af en toe stil te staan bij jezelf. Eventueel even gaan zitten en een paar keer ademen. Is alles ok?
Dat deel in jou dat zorg nodig heeft, zal je dankbaar zijn. Na verloop van tijd zal je merken dat je je meer tevreden voelt. Dat je meer vertrouwen hebt in het leven, want je weet: er wordt voor mij gezorgd, ha ja, want dat doe je zelf! Hoe beter je weet wat er met jou aan de hand is, hoe beter je ook in relatie tot anderen kan staan.

Dus ja, zelfzorg en innerlijk luisteren zijn belangrijke talenten. Laat dat nu net één van mijn stokpaardjes zijn: authentieke communicatie met jezelf, zowel in mijn eigen leven als in mijn INDIVIDUELE BEGELEIDINGEN. Ik ondersteun jou graag om op creatieve wijze jouw vaardigheid 'innerlijk luisteren' te ontwikkelen, te verbeteren, te verfijnen. Zodat jij vreugdevoller door de dag kan stappen, tevreden en in je kracht. SoulCollage® is trouwens een unieke methode om je innerlijk luisteren te ontwikkelen. JE leest er HIER meer over.

Contacteer me om een afspraak te maken: heidi@livingsessions.be of 0485 452 604.

° Zorg ook voor jezelf door te weten wat je op je huid smeert en kom naar onze workshop 'Zelf natuurlijke ZONNEPRODUCTEN maken'.
° Zorg voor je innerlijke wereld door er beelden aan te geven en kom naar de introductieworkshop SOULCOLLAGE® waar je leert uit je hoofd naar je hart te dalen en je eigen wijsheid aan te boren. Een plezierige manier om je innerlijk luisteren te ontwikkelen!
° Doorheen het hele aanbod van Living Sessions loopt immers deze rode draad van zelfzorg: ook in de massages, de cranio-sacraal therapie, hatha yoga, bachbloesems en deelcirkels.

Je bent welkom.
Take care x
Heidi

* noch het filmpje, noch de man die sprak heb ik kunnen terugvinden, moest jij dit toevallig ook gezien hebben, hoor ik graag wie het was! Merci.

 

Make a wish

Hoe vaak heb jij al zo'n pluizige paardebloembol in je handen gehad? Als je die vasthebt, mag je een wens doen. Dan moet je diep inademen en als je in één keer alle pluisjes van de bloem kan blazen, dan komt je wens uit.

background-image-beautiful-blur-414586.jpg

Mijn pluizige paardebloembol heeft haar werk goed gedaan, want mijn wens is uitgekomen. Wie mij een beetje kent, weet dat ik al langer droom van een centrum waar ik kan programmeren wat boeiend is, wat raakt, wat confronteert, van een plek waar ik mag spelen. Hoe dat zou gebeuren, was nooit echt helemaal duidelijk. Want de natuur roept mij, zou het dan geen plek in de natuur moeten zijn? Maar mijn Living is al zo lang een plaats waar mooie dingen gebeuren, waar ik individuele sessies en workshops geef, dus waarom die plek niet delen?
En plots, hopla, is het zo ver: tijd en ruimte vallen samen, de juiste mensen op de juiste plek en we zijn begonnen! Dus nu is er die sprankelende, inspirerende plek op huiskamermaat, waar ik alles wat mij blij maakt, bij elkaar kan brengen en met anderen kan delen.
Samen met Jan Dillen, Nathalie Verlinden en Karen Janssen is Living Sessions een collectief, een groepspraktijk geworden. We geven individuele sessies en workshops in kleine groepjes om jouw te inspireren, blij te maken, thuis te laten komen, te ondersteunen in je persoonlijke groei. 
Mijn hart is gevuld met vreugde want de mensen in dit groepje maken mij blij: de manier waarop ze in hun werk staan, de expertise die ze te bieden hebben en de drive die we delen. Heerlijk is het, om nieuwe collega's te hebben waar ik op een authentieke, organische wijze iets nieuws mee mag opbouwen.
En natuurlijk hoop ik dat datgene waar wij blij van worden, dat jullie daar ook blij van worden!

Dus laat de vibe zich maar verspreiden, er is veel moois op komst. 
Bijvoorbeeld een SoulCollage®workshop, cranio-sacraal behandeling, ontspannende massage of yoga-sessie. Of wat dacht je er van om eens je eigen natuurlijke zonneproducten te maken?

Wij bij Living Sessions helpen je om van jouw zomer een fijne zomer te maken waarin je goed voor jezelf en je dierbaren zorgt.

Bekijk HIER ons aanbod.

Welkom in de Living!

Jan, Nathalie, Karen en Heidi

Dankbaarheid als medicijn

"Your mantra is thank you.
Don't explain, don't complain.
Keep saying thank you.
Say thank you to existence."
Mooji

Deze mantra staat geschreven op de muur van mijn praktijkruimte. Hij begeleidt me al heel lang doorheen het dagelijkse leven. Het is een goeie reminder om hem op de muur te schrijven, want hoe vreemd ook, telkens opnieuw slaag ik er in om te vergeten hoe belangrijk dankbaarheid is. Niet als iets veraf dat ik morgen wel zal beoefenen, maar NU.

Waar ben jij nu dankbaar voor?

Ik ben NU dankbaar voor het geluid van de regen op de koepel. Ik ben dankbaar dat ik gezond ben. Ik ben dankbaar voor de liefdevolle mensen die mij omringen. Ik ben dankbaar voor de plantjes die groeien in de tuin. Ik ben mezelf dankbaar dat ik deze blog aan het schrijven ben, want schrijven doet me deugd. Ik voel grote dankbaarheid voor de kracht van het leven die door me heen stroomt en voor alle steun die ik mag ontvangen. Ik ben dankbaar voor alle veranderingen die op stapel staan bij Living Sessions.
 
De zaak met dankbaarheid is dat je het niet afratelt als een trucje of iets van op je to-do-lijstje, maar dat je benoemt waar je dankbaar voor bent TOT DAT JE HET ECHT VOELT. Totdat je voelt dat het JE HART OPENT en dat je het niet alleen bedenkt met je mind. Het is immers de energie van een open hart die zo mooi zichtbaar is en die jou de echte voeding geeft van je opgetild voelen, verbonden met jezelf en anderen, verbonden met het web van leven.

IMG_1139.JPG

Hoe kan jij je focus leggen op dankbaarheid?

Het gaat immers om de dagelijkse praktijk. Je kan er voor kiezen om de naald van jouw kompas op dankbaarheid te richten. Zodra dit je focus wordt, zie je veel meer waar je dankbaar om kan zijn, ook al zit je in een verwarrende of moeilijke periode.

* Doop een mooie steen tot dankbaarheidssteen en neem hem overal mee naartoe, steek hem in je broekzak, in je handtas. Elke keer als je hem in je hand neemt, focus je weer op dankbaarheid.
* Schrijf de spreuk van Mooji op je muur :-)
* Zet 'ik ben dankbaar' in een kadertje op je nachtkastje zodat dit is wat je ziet als je gaat slapen en als je opstaat. Of steek een mooie foto in het kadertje van iets of iemand waar je dankbaar om bent.
* Speel elke ochtend dit liedje - of een ander waar je hart van opent.
* Omring je met mooie voorwerpen van reizen waar je dankbaar om bent, van geschenken die je kreeg, met foto's van familie en vrienden: creëer in je huis een sfeer die jou ondersteunt in dankbaarheid oefenen.
* Benoem elke avond en ochtend alles waar je dankbaar voor bent, of schrijf het op. En blijf dit doen totdat je het echt voelt in je hart, totdat je hele wezen doordrongen is van dankbaarheid.

In het dagelijks voelen van dankbaarheid zit het medicijn.

Ik wens je toe dat je het dagelijks mag voelen. Dat we met z'n allen focus mogen hebben op alles wat er is om dankbaar voor te zijn, alle geschenken, alle schoonheid, alle steun, alle kracht, alle kwetsbaarheid.
Voel jij het? Voel je die opborrelende, verruimende kracht van dankbaarheid? 
Laat mij gerust hieronder weten waar jij nu dankbaarheid voor voelt. Daar ben ik je dan alvast dankbaar voor :-)!

Mei-vibes

Gisteren was ik jarig. Het is heerlijk om in de maand mei jarig te zijn. De natuur is in volle groei. Je ontdekt de ene verrassing na de andere: bloemen die ontluiken, groene struiken die plots witte bolletjes krijgen, meikevers in hun stuntelige vlucht, keurig getrimde hagen die plots een beatle-kapsel hebben.
Mijn moeder vertelde me dat het in mijn geboortejaar een ontzettend warme mei-maand was en dat de warmte bleef duren tot eind oktober. Mijn wiegje kon de hele tijd buiten in de tuin staan.

flowers-meadow-wood-forest.jpg

Aha, dat verklaart misschien dat ik zo graag buiten ben!
Dat ik zo intens kan genieten van tijd buiten doorbrengen. Dat hoeft niet per se wandelen te zijn, of in de tuin werken, of fietsen, maar gewoon 'zijn'. Tegen een boom zitten en kijken. Ruiken. Blijven zitten en telkens nieuwe elementen ontdekken. Een buizerd in zijn vlucht. Mierennesten. Of een dutje doen, een deken neerleggen en naar de wolken kijken. 
Het is heerlijk om op die manier in de natuur te zijn. In de tijd te zijn. In mezelf te zakken. 

WANNEER HEB JIJ HIER NOG EENS ECHT TIJD VOOR GENOMEN?

Ook daarom kijk ik zo uit naar de Poort van Creatie. Er is alle tijd om in je eigen tempo in de natuur te zijn. De natuur op Ecolonie is immers prachtig. Vanuit die verbinding met de natuur ga je aan de slag om je eigen krachtjuweel te maken en maak je SoulCollage®kaarten die je eigen kracht tonen. Je leert over het creatieproces en hoe dat parallel loopt in je eigen leven. We vieren samen de zomerzonnewende.

OOK VOOR JOU HEBBEN DE MEI-VIBES EEN VERRASSING: 
een superkorting voor de Poort van Creatie
* 595€ in plaats van 680€ *
Bij inschrijving voor 31 mei.

Meld je hier aan.
Graag tot in Ecolonie!

Wat kaarten je kunnen vertellen.

Kaarten maken met SoulCollage® gebeurt in twee stappen. In het eerste deel ga je aan de slag met de collage. Je verzamelt prenten, combineert, selecteert en bundelt alles samen tot één kaart. Zo met je handen bezig zijn, in je eigen tijd en ruimte, met beelden die je aanspreken brengt je in meditatieve toestand. Je (her)ontdekt ook het speelse kind in jou en je creatieve deel, dat misschien al een tijdje lag te sluimeren maar dat nu weer helemaal wakker kan worden. Ik hoor steevast van deelnemers hoeveel deugd het hen doet om nog eens 'te knippen en te plakken'. Want wanneer doe je dat nog eens? Telefoon uit, televisie uit, muziek stil. Alleen jij en de prenten, jij die tijd neemt om te zakken, om te verdwalen in de beelden, om te creëren, om even uit de tijd te stappen waarin vanalles moet. Het brengt vreugde en plezier en verbinding met jezelf. 

IMG_3502.JPG

Het tweede deel brengt de soul in de collage. Je gaat met twee of drie mensen samen zitten en om de beurt 'lees je een kaart', zoals wij dat noemen. Iemand leest de kaart, iemand noteert wat je allemaal zegt en de derde persoon is de getuige, die luistert met open hart naar jou. 
Bij het lezen ga je niet over je kaart vertellen en zeggen waarom je precies voor die en die prent gekozen hebt. Nee, je stapt als het ware in je kaart, je trekt je kaart aan als een kostuum en je spreekt vanuit je kaart. Deze manier van werken vraagt soms wat oefening. Het vraagt dat je je oordeel loslaat en jezelf toestaat om te spreken vanuit je buik, vanuit je onderbewuste, doordat je je laat leiden door je eigen kaart. Dat brengt soms verrassende, ontroerende of diepe boodschappen naar boven. SoulCollage® heeft niet voor niets de baseline 'ontdek je wijsheid, verander je wereld'.

Op deze manier ontdek je een aspect van jezelf, een deel van jezelf dat je aandacht vraagt, dat een boodschap voor je heeft, dat je kan helpen met iets dat nu in je leven speelt. Een deel van jezelf dat op deze manier zichtbaar wordt, krijgt ook de kans om in balans te komen. Als je bijvoorbeeld een kaart hebt gemaakt die spreekt over je kracht, over jezelf laten zien, dan kan dat in balans komen. Want misschien laat je je te weinig zien, ervaar je te weinig kracht en dan kan deze kaart je hiervan bewust maken. Of misschien net het tegenovergestelde en laat je je te veel en te snel zien, en ga je met kracht overal doorheen, zonder je kwetsbaarheid te (her)kennen. Door deze kaart kan die dynamiek zichtbaar worden en kan dat deel in jou in evenwicht komen. 

Hierboven zie je vier kaarten uit mijn eigen kaartenset. Ze vertellen me allemaal iets over een verschillend aspect van mezelf. SoulCollage® is geen therapie, maar kan wel therapeutisch werken. Jij volgt jouw eigen tempo in het hele proces. Niemand interpreteert of 'leest' jouw kaart. We geven ook geen feedback op elkaars kaarten, want het gaat er niet over wat een ander er van vindt.Het gaat er ook niet om hoe 'mooi' of 'artistiek' je kaart is. Deelnemers zeggen soms van zichzelf dat ze niet artistiek aangelegd zijn, maar dat is ook helemaal niet nodig! Elke kaart die gemaakt is, is schitterend. Het gaat over wat ze jou brengen. In een veilige omgeving stap je in een individueel proces dat door de aanwezigheid van de groep meer diepgang en steun krijgt. Natuurlijk kan je kaarten ook in je eentje lezen. Je kan dan zelf schrijven terwijl je ze leest of je kan het opnemen met je telefoon.

In dit filmpje zie je mij kort een kaart lezen. 

Krijg je zin om dit zelf te ervaren? Om je eigen wijsheid te ontdekken via dit plezierige, creatieve proces? 

Stap dan met ons mee door de POORT VAN CREATIE:
SoulCollage® en Zenknopen in de Franse Vogezen van 18 tot en met 22 juni. Verbind je met de ongelimiteerde bron van het leven, duik mee in het creatieproces en ontdek je eigen kracht. ALLE INFO
 

Creëren kan je leren

Ik vertelde in een eerdere blog over de cursus 'De kunst van creëren' die ik meer dan tien jaar geleden in Ecolonie volgde. Wat mij daar het meest van is bijgebleven?  Dat creëren een vaardigheid is als een ander. Dat je niet op goddelijke inspiratie hoeft te wachten om te gaan creëren. Dat je in stappen kan leren hoe dat dan precies werkt.

wazig bloemenveld.jpg

Het begint bij het formuleren van een scheppende wens. Iets dat er nu nog niet is in je leven, maar dat je graag zou verwezenlijken. Iets waar je hart naar uit gaat, waar je een verlangen voor voelt, waar je vreugde van gaat stromen. Zo'n scheppende wens formuleren is niet voor iedereen even gemakkelijk. Vaak formuleren we hem vanuit iets dat we niet meer willen. 
Maar als je een scheppende wens formuleert vanuit je hart, dan krijgt die kracht en ontstaat er een creatieve spanning. In het begin van je nieuwe idee/wens is die spanning groot. Vergelijk het met een elastiek dat je aanspant tussen je beide handen. Je ene hand is het hier en nu, je andere hand de wens die je gaat creëren. Die creatieve spanning maakt dat je veel drive voelt om actie te ondernemen, om de wens werkelijkheid te laten worden, je handen bewegen zich door de gespannen elastiek vlot naar elkaar toe. Het gaat je gemakkelijk af om je met je wens te verbinden, de energie is groot, je stappen richting je doel gaan vlot.

Een reis van duizend mijl begint bij de eerste stap.
— Mahatma Gandhi

Natuurlijk heeft deze beginfase zijn eigen haperingen of stoorzenders. Beginnen stappen is voor veel mensen bijzonder spannend. De angst voor het witte blad, de angst voor het onbekende, de angst om verlaten te worden of uitgelachen te worden. Je wordt met jezelf geconfronteerd. Hier goed mee leren omgaan, je eigen stoorzenders leren kennen en in de ogen kijken. Je telkens opnieuw verbinden met de liefde voor je einddoel en leren omgaan met angst horen bij de kunst van het creëren.

En dan, je hebt je eerste stappen gezet en je voelt dat deze spanning afneemt naarmate je verder stapt. Denk aan het elastiek, dat wordt slapper. Dit uit zich in allerlei gedachten en gevoelens die opkomen, je begint te twijfelen aan je doel. Je weet niet meer goed of het echt dat is wat je wil. Er is een ander idee bij je opgekomen waar je veel warmer van wordt. Je gelooft niet echt dat jij het voor elkaar zal krijgen. Hier toont zich de kunst van het creëren als vaardigheid: als je weet hoe de spanning werkt, kan je op deze momenten de juiste vragen stellen aan jezelf en motiverende actie ondernemen om jezelf weer te focussen op je wens. Ook hier weer is het de kunst om je te verbinden met de liefde voor je einddoel.

Het vraagt focus en kracht om te blijven stappen totdat je scheppende wens werkelijkheid is geworden. 

Die kracht en focus kan je leren opwekken en trainen. 

Een eenvoudige oefening is starten met het creëren van een avondmaal waar je veel zin in hebt. Je bedenkt wat je lekker vindt, zoekt recepten op, werkt uit welke ingrediënten je nodig hebt en gaat aan de slag. Als er bijvoorbeeld groene appels in je recept staat, maar die zijn net uitverkocht in de winkel waar je bent, ga je dan de rode appels nemen die ernaast liggen? Of ga je naar een andere winkel verderop om te zorgen dat je precies die appels hebt die je wil? Het gaat erom hoe toegewijd je bent, want je bent aan leren, je bent een leerling in de kunst van het creëren. 

Zin om hier meer over te leren? Meld je dan aan voor onze retreat Poort van Creatie van 18 tot en met 22 juni in Ecolonie. 

Door concreet aan de slag te gaan en in creatieve processen te duiken leer je veel over jouw manier van creëren en hoe dit zich weerspiegelt in jouw leven. Je maakt een krachtjuweel met Zenknopen en je creëert je eigen SoulCollage®kaarten  Je gaat naar huis met je eigen krachtjuweel en krachtkaarten, met verfriste energie door de activiteiten, het gezelschap en de omgeving.

Twijfel je of de retreat iets voor jou is?
Stuur me een mail (heidi@livingsessions.be) en dan contacteer ik jou om het samen te bespreken.

Creëren in Ecolonie

Het is intussen al een dikke tien jaar geleden dat ik voor het eerst op Ecolonie was. Ik werkte toen al een tijdje als vormingscoördinator en vond het tijd voor een time out. Ik had behoefte aan avontuur, aan nieuwe mensen ontmoeten, aan een andere versie van mezelf tegenkomen. Ik had geen betere keuze kunnen maken dan me aansluiten voor de cursus 'De kunst van het creëren' op Ecolonie. De beschrijving op het internet sprak me ontzettend aan en alles in mij zei: 'Ja, gaan!' Uiteraard zei er ook vanalles in mij: 'Zou je dat wel doen? Je kent er niemand. Het is toch een eindje rijden in je eentje.' Maar na wat extra aanmoediging van liefdevolle vrienden, stapte ik in mijn wagen, on the road for a new adventure!
Het werd een week om nooit meer te vergeten. De cursus werd gegeven door Henkjan, een inspirerend man, één van de trekkers van Ecolonie, die vanuit eigen ervaring veel kon delen over de kunst van het creëren, de magie van het manifesteren. Hij loodste ons langs de geheimen van creëren, wat hij trouwens benoemde als leren fietsen. Het is een vaardigheid die iedereen kan, het wordt ons gewoon nooit goed geleerd. En zo leerden we scheppende wensen te formuleren, we leerden over de creatieve spanning en hoe daarmee omgaan, we leerden te creëren voor ons eigen plezier en niet voor de goedkeuring van een ander. Vooral dat laatste was voor sommigen een harde les.
We waren daar in de eerste week van april, en de weergoden waren ons goed gezind, want het was een week met fulltime zonneschijn en warme temperaturen en dat was welkom na een lange winter. 

In deze heerlijke omstandigheden leerde ik Ecolonie dus kennen, en het heeft mijn hart gestolen. Het lekkere eten uit eigen groentetuin, de fijne gesprekken aan de gemeenschappelijke tafel, de geitenboerderij, heerlijke wandelingen door de omliggende bossen, de grote zilverweide met breed uitzicht, de prachtige kruidentuin, het creatieve atelier, het mooie meertje op wandelafstand, de samenwerking tussen bewoners en vrijwilligers, de inspirerende gebouwen,... ik kan blijven opsommen.
Het hele domein ademt liefde uit, creativiteit, ontspanning en wellbeing. Ik bezocht het een tweede keer in de winter, even magisch, en dan nog eens in de herfst.

Mijn hart vult zich met vreugde omdat ik deze magische plek met jullie mag delen en hier samen met mijn SoulSister Kristina onze eerste retreat Poort van Creatie mag organiseren.

Ecolonie 2.JPG

Een week vol met inspirerende, bekrachtigende en ontspannende activiteiten met als doel: jouw kracht verhogen, vreugde vermeerderen, creativiteit laten stromen.

Ben je benieuwd?

Meld je aan voor de gratis en gezellige info-avond op woensdag 25 april om 19u30 in Berchem.

We beantwoorden al jouw vragen en laten je al proeven van wat het retreat in petto heeft.
Mail naar heidi@livingsessions.be. Meer over het retreat vind je hier.  

Wat geloof jij over jouw creatiekracht?

Herinner je je nog dat je tekenles had op school en dat je punten kreeg op je tekening? Of dat er bij stond 'Knap' of 'Prima!'? Zelf vond ik het als kind altijd spannend om werkjes terug te krijgen en de commentaar van de juffrouw of meester te lezen.  Het voelde bijna als een brief sturen en antwoord ontvangen. Enkele van de tekeningen heb ik zelfs nu - zoveel jaren later - nog in mijn kast in een bewaarmapje liggen.

Maar wat heb ik toen eigenlijk geleerd?
Dat creativiteit iets is waar punten mee te verdienen zijn, expressie is iets dat beoordeeld wordt. Ik kreeg een opdracht, leverde die zo goed mogelijk af en werd geprezen. Kon ik zelf iets kiezen dat me boeide? Neen. Vond ik het zelf mooi? Wellicht eerder wel als de juf het ook goed vond. Ik leerde vertrouwen op de feedback van de meester in plaats van naar mijn eigen stem te luisteren. Ik leerde hierdoor meer over de smaak of de stijl van de leerkracht dan over mijn eigen creatiekracht. Buiten de lijntjes kleuren deed ik niet vaak, het moest netjes afgewerkt zijn.
Zo leerde ik - en jij waarschijnlijk ook - dat bij een creatieve actie een oordeel van een ander hoort. Vindt de ander het de moeite? Vind die ander het goed? Dan betekent het iets.

Die beoordeling hebben we bovendien vaak verinnerlijkt. In stilte geven we onszelf nog steeds een oordeel. Misschien ben je gaan geloven dat die 5 op 10 de waarheid is over jouw vermogen tot creëren. Dus ben je er maar mee gestopt. Je hebt tegen jezelf gezegd: 'Gedaan ermee, ik ben helemaal niet creatief!' of 'Mij hebben ze niet meer, dit voelt veel te eng, ik begin er niet meer aan.'

Zo heb je jezelf de toegang ontzegd tot een grote kracht die flow en vreugde in je leven brengt. Je hebt het poortje toe gedaan naar de wereld waar je kan creëren en daar plezier aan beleven, louter om het proces van het creëren zelf. Je kent het beeld wel van kinderen die een eindeloze stroom tekeningen kunnen maken, just for fun. Ze zitten in de drive en ze vinden het heerlijk.

Maar velen onder ons houden de lippen stijf op elkaar, de handen in de zakken en denken in zichzelf: 'ik niet, ik kan het niet, mij hebben ze niet meer, ik toon mezelf niet meer'.
Creëren is immers jezelf laten zien en dat is best kwetsbaar. Het is een heel individuele expressie van wat in jou leeft, van wat jij kan maken. Je kan niet iets maken wat een ander maakt. Jouw werk heeft altijd jouw handtekening. En zal die wel voldoen voor de anderen?

Maar wat als we die vraag nu eens omkeren: Voldoen jouw expressie en creativiteit voor jou? 
Kan jij jezelf toestemming geven tot ongebreideld maken, tot vreugdevol creëren van dat wat je hart blij maakt? 

Kan jij jezelf aanmoedigen om de poort van creatie weer te openen en de flow te ervaren?

Als je nu ergens in jou een trilling voelt, iets dat zachtjes beweegt, een schuchter 'ja', of een luidkeels 'JA!' dan weet je dat het tijd is om de poort weer te openen. Om weer in de wereld van creëren en plezier te stappen. 

Dat kunnen we SAMEN doen tijdens de retreat 'Poort van Creatie' in Ecolonie (Franse Vogezen) van 18 tot 22 juni 2018. 
Grijp je kans om vandaag nog een eerste stap te zetten door je aan te melden!

Lees HIER alle details van dit magische retreat en meld je aan.

Kristina en ik kijken er naar uit je te ontmoeten en samen een creatief transformatieproces door te maken en vreugdevol door de Poort van Creatie te stappen. 
Bovendien is het op 21 juni  zomerzonnewende, en dat zullen we vieren!

 De toegang tot het atelier van Ecolonie waar je heerlijk creatief kan zijn.

De toegang tot het atelier van Ecolonie waar je heerlijk creatief kan zijn.

Uit je comfortzone

Sinds een drietal jaar ga ik wekelijks naar een open klei-atelier. Na de kleine potjes, kommen en vazen ben ik hoofden beginnen boetseren. De inspiratie komt vanuit mezelf en ik vind het heerlijk om elke keer een kopje te zien ontstaan. Na drie jaar fantasiewerk wilde ik mijn technische kunde uitbreiden, en leren hoe je een realistisch portret uit klei maakt. Zo belandde ik vorige week in Devon, Engeland bij Mapstone Studio, midden in de prachtige natuur vlak naast Dartmoor National Park.
De workshop was voor beginners en gevorderden, ik keek er naar uit om stap voor stap bij te leren. Want zo'n mond is verdorie lastig om te maken. En de ogen hun uitdrukking geven, lijkt ook wel magie.
De workshop begon een half dagje later dan gepland door de compleet onverwachte sneeuwval, waardoor de meeste wegen onberijdbaar waren en het treinstation gesloten. En onze lesgeefster moest met de trein van Londen komen. Maar voor mij gaf dat een voordeel - dacht ik - want met een halve dag beginnen zou wellicht al intens genoeg zijn. 
Ik wist maar half hoe intens! Die eerste avond was ik helemaal over mijn toeren. Wat deed ik daar eigenlijk? Waarom had ik me ingeschreven? Ik bakte er niets van! De informatie die namiddag was met bakken over me uitgestort en er ging helemaal niets stap voor stap. Er werd zelfs niet uitgelegd hoe we zouden werken. We begonnen gewoon. Ik voelde me een peuter op haar driewieler die de kinderen op hun grote fiets amper kon bijhouden.
De volgende ochtend sprak de docente me aan en zei dat ze had gedacht dat iedereen in de groep een gevorderd niveau had. Dat kalmeerde me een beetje. En tegelijk voelde ik ook wel schroom om daar tussen die gevorderden te staan en hun beelden te zien groeien tot prachtige koppen met veel leven in, met spel tussen licht en schaduw en met een fiere uitdrukking. Mijn kop was maar plat en een beetje ongelukkig. Ik was er niet blij mee en vond het erg dat het model mijn kop ook kon zien.
Intussen sprak ik mezelf bemoedigend toe: 'Heidi, je bent aan het leren, als je het al zou kunnen, moest je hier niet meer zijn. Leren is ook op je bek gaan, is traag gaan, is kijken naar de werken van anderen, is je kwetsbaar opstellen.' Kortom, leren is uit je comfortzone gaan, ervaren wat dat allemaal met je doet en jezelf dan liefdevol aanmoedigen om verder te blijven stappen.
Op de laatste dag had ik nog een klein dieptepunt waarop ik de hele kop het liefst uit het raam had gekeild. In plaats daarvan trok ik mijn jas aan en stapte boos het bos in. Ik liet toe te voelen wat er te voelen was, het verdriet, de frustratie (want ik zag immers wel wat de docente me allemaal toonde in het gezicht van het model, maar de klei deed helemaal niet wat ik wilde!). En stilaan verzachtte het, zag ik door wat een prachtige bomen ik liep, kwam ik onverwacht op een mooie vlakte met een paar meertjes en een prachtig huis met een rieten dak. De schapen stonden te grazen op de groene helling en de wolken hingen vredig in de lucht. Alles was kalm en ik werd kalm. Ik kende deze momenten, meestal gebeurden die vlak voor een heldere doorbraak. En toen ik dat weer wist, haastte ik me terug naar de studio en werkte ik de laatste uren geestdriftig verder, met een frisse blik en vernieuwd enthousiasme.
Nu voel ik dat mijn manier van kijken veranderd is. Ik observeer mensen in de tram, in de stad. Ik kijk naar de verschillen in het gezicht van vrienden. Hoe zit die kin bij deze? Hoe staan de ogen bij de andere? Het is boeiend, er is een nieuwe wereld opengegaan, mijn klei-vocabularium is uitgebreid. 

Zo werkt het wel vaker bij mij. Ik heb een brede interesse, het leven heeft ook zo veel te bieden, en ik wil graag vanalles proeven. Dat plaatst me vaak in de positie van leerling, de beginnersplek. Van nul beginnen is een kwetsbare en tegelijk een hele vrije en boeiende plek. Toch vergeet ik dat elke keer weer. Ik vergeet hoe spannend het is om in een nieuwe groep te komen, om je te openen voor nieuwe vaardigheden, om de moed te hebben uit je comfortzone te komen. Het is gezond voor mij om dat te blijven doen.

Net dat vind ik elke keer ook dapper als mensen zich aanmelden bij mij voor een workshop of individuele behandeling. Het vraagt moed om uit je comfortzone te stappen en iets nieuws uit te proberen. En tegelijkertijd levert het ook zoveel op dat vaak niet in woorden te vatten is.

Mapstone Studio