Wat geloof jij over jouw creatiekracht?

Herinner je je nog dat je tekenles had op school en dat je punten kreeg op je tekening? Of dat er bij stond 'Knap' of 'Prima!'? Zelf vond ik het als kind altijd spannend om werkjes terug te krijgen en de commentaar van de juffrouw of meester te lezen.  Het voelde bijna als een brief sturen en antwoord ontvangen. Enkele van de tekeningen heb ik zelfs nu - zoveel jaren later - nog in mijn kast in een bewaarmapje liggen.

Maar wat heb ik toen eigenlijk geleerd?
Dat creativiteit iets is waar punten mee te verdienen zijn, expressie is iets dat beoordeeld wordt. Ik kreeg een opdracht, leverde die zo goed mogelijk af en werd geprezen. Kon ik zelf iets kiezen dat me boeide? Neen. Vond ik het zelf mooi? Wellicht eerder wel als de juf het ook goed vond. Ik leerde vertrouwen op de feedback van de meester in plaats van naar mijn eigen stem te luisteren. Ik leerde hierdoor meer over de smaak of de stijl van de leerkracht dan over mijn eigen creatiekracht. Buiten de lijntjes kleuren deed ik niet vaak, het moest netjes afgewerkt zijn.
Zo leerde ik - en jij waarschijnlijk ook - dat bij een creatieve actie een oordeel van een ander hoort. Vindt de ander het de moeite? Vind die ander het goed? Dan betekent het iets.

Die beoordeling hebben we bovendien vaak verinnerlijkt. In stilte geven we onszelf nog steeds een oordeel. Misschien ben je gaan geloven dat die 5 op 10 de waarheid is over jouw vermogen tot creëren. Dus ben je er maar mee gestopt. Je hebt tegen jezelf gezegd: 'Gedaan ermee, ik ben helemaal niet creatief!' of 'Mij hebben ze niet meer, dit voelt veel te eng, ik begin er niet meer aan.'

Zo heb je jezelf de toegang ontzegd tot een grote kracht die flow en vreugde in je leven brengt. Je hebt het poortje toe gedaan naar de wereld waar je kan creëren en daar plezier aan beleven, louter om het proces van het creëren zelf. Je kent het beeld wel van kinderen die een eindeloze stroom tekeningen kunnen maken, just for fun. Ze zitten in de drive en ze vinden het heerlijk.

Maar velen onder ons houden de lippen stijf op elkaar, de handen in de zakken en denken in zichzelf: 'ik niet, ik kan het niet, mij hebben ze niet meer, ik toon mezelf niet meer'.
Creëren is immers jezelf laten zien en dat is best kwetsbaar. Het is een heel individuele expressie van wat in jou leeft, van wat jij kan maken. Je kan niet iets maken wat een ander maakt. Jouw werk heeft altijd jouw handtekening. En zal die wel voldoen voor de anderen?

Maar wat als we die vraag nu eens omkeren: Voldoen jouw expressie en creativiteit voor jou? 
Kan jij jezelf toestemming geven tot ongebreideld maken, tot vreugdevol creëren van dat wat je hart blij maakt? 

Kan jij jezelf aanmoedigen om de poort van creatie weer te openen en de flow te ervaren?

Als je nu ergens in jou een trilling voelt, iets dat zachtjes beweegt, een schuchter 'ja', of een luidkeels 'JA!' dan weet je dat het tijd is om de poort weer te openen. Om weer in de wereld van creëren en plezier te stappen. 

Dat kunnen we SAMEN doen tijdens de retreat 'Poort van Creatie' in Ecolonie (Franse Vogezen) van 18 tot 22 juni 2018. 
Grijp je kans om vandaag nog een eerste stap te zetten door je aan te melden!

Lees HIER alle details van dit magische retreat en meld je aan.

Kristina en ik kijken er naar uit je te ontmoeten en samen een creatief transformatieproces door te maken en vreugdevol door de Poort van Creatie te stappen. 
Bovendien is het op 21 juni  zomerzonnewende, en dat zullen we vieren!

 De toegang tot het atelier van Ecolonie waar je heerlijk creatief kan zijn.

De toegang tot het atelier van Ecolonie waar je heerlijk creatief kan zijn.